Wydruki artystyczne obrazów
Jean Béraud

Odkryj reprodukcje obrazów Jeana Bérauda, malarza paryskiego życia końca XIX ^wieku i początku XX ^wieku. Bulwary, place, kawiarnie, teatry, salony, portrety i spacery tworzą wizualną kronikę Paryża, jego zabytków i mieszkańców.

Jean Béraud, obserwator paryskiego życia

Urodzony w Petersburgu i działający w Paryżu Jean Béraud kształcił się pod kierunkiem Léona Bonnata. Z katalogu Musée d’Orsay wynika, że zadebiutował na Salonie w 1873 roku, czerpał inspirację z codziennego życia paryskiej burżuazji i uczestniczył w założeniu Société nationale des beaux-arts.

Jego obrazy nie dokumentują wyłącznie budynków. Łączą przestrzenie publiczne, gesty, stroje, środki transportu i praktyki społeczne. Ulice stają się scenami, na których wzrok przemieszcza się między postaciami a otoczeniem.

Precyzyjne i narracyjne malarstwo miejskie

Metropolitan Museum of Art opisuje jego obraz Parisian Street Scene, datowany na około 1885 rok, jako rozpoznawalny widok bulwaru des Italiens od strony rue Laffitte. Ta topograficzna precyzja współistnieje z dyskretną narracją tworzoną przez spojrzenia, ruch i kontrasty kolorystyczne.

Zbiory Paris Musées i francuskiego ministerstwa kultury potwierdzają różnorodność technik i tematów: sceny bulwarowe, miejsca widowisk, portrety oraz momenty z życia religijnego. Tytuły z katalogu zachowano jako tytuły dzieł; należy je odczytywać w ich historycznym kontekście.

Champs-Élysées, place de la Concorde i paryskie zabytki

Béraud powraca do głównych arterii i placów zachodniego Paryża. Sylwetki, dorożki i spacerowicze ukazują skalę zabytków, podczas gdy jezdnia i perspektywy porządkują ruch.

Łuk Triumfalny na Champs-Élysées, Wietrzny dzień na placu Concorde, Na placu Concorde, Paryżanka na rondzie Champs-Élysées, Młoda kobieta na placu Concorde, Elegancka kobieta przed Grand Palais na moście Alexandre III.

Scena na Champs-Élysées, Scena na placu Concorde, Na Champs-Élysées, Rondo Champs-Élysées — Jean Béraud, Paryżanka na placu Concorde — Jean Béraud, Wieża Saint-Jacques.

Bulwary, ulice i ruch w Paryżu

Bulwary są obserwowane o różnych porach dnia, w różnych porach roku i warunkach pogodowych. Ta sama aleja staje się sceną tłumu, miejscem spaceru lub teatrem incydentu, co pozwala stworzyć różnorodny miejski cykl.

Paryska scena uliczna, Bulwar Poissonnière jesienią, Most Pont des Arts podczas silnego wiatru, Wypadek przy Porte Saint-Denis, Bulwar Poissonnière w deszczu, Bulwar Montmartre nocą przed teatrem Variétés, Bulwar Saint-Denis w Paryżu.

Na bulwarze, Paryż, ulica du Havre, Wielkie bulwary, Bulwar Montmartre przed teatrem Variétés po południu, Bulwar Capucines wieczorem przed Café Napolitain, Wyścigi na Rue de la Paix.

Opera, teatry, Salon i widowiska

Opera i teatry oferują Béraudowi sceny wejść, wyjść, kulis i lóż. Dzieła łączą architekturę, stroje wieczorowe i zachowania publiczności, zamiast ograniczać się do przedstawienia na scenie.

Przed operą, Wyjście z Salonu w Palais de l’Industrie, Sprzeczka na korytarzach opery, Dzień otwarcia Salonu, Teatr Vaudeville, Kulisy Opery Paryskiej.

Monolog, Loża w teatrze Variétés, Wyjście z loży opery, Fasada opery w wieczór galowy, Wejście na Wystawę Światową z 1889 roku, Loża – Jean Béraud.

Kawiarnie, brasserie i nocne życie

Kawiarnie i restauracje stają się przestrzeniami obserwacji społecznej. Stoły, gry, rozmowy i spojrzenia tworzą sceny bardziej kameralne niż wielkie bulwary, lecz równie pełne opowieści.

Café de Paris, Cukiernia Gloppe, Trzy postacie w kawiarni, Studencka brasserie, Sala gier, Nocne piękności.

Kolacja w Ambassadeurs, Tryktrak w kawiarni, W klubie, W kawiarni, Sala Graffard.

Paryżanki, moda i postacie w ruchu

Kobiece postacie przedstawiono przy pracy, na spacerze, w powozie lub w miejscach rozrywki. Ich pozy i stroje sytuują akcję, nie sprowadzając dzieł do zwykłych obrazów mody.

Przybycie midinetek, Paryżanka w Lasku Bulońskim, Szermierka, Kolumna Morrisa, Taniec, Rozmowa.

Młoda kobieta z bukietem kwiatów, Młoda kobieta z parasolką, Młoda kobieta przechodząca przez bulwar, Arlekinka, Młoda kobieta wysiadająca z fiakra, Wyjście robotnic z domu mody Paquin.

Lasek Buloński, Sekwana, parki i plener

Poza najbardziej zatłoczonymi ulicami katalog prowadzi przez spacery po Lasku Bulońskim, wyścigi, nabrzeża i mosty. Obrazy te zachowują obecność ludzi, pozostawiając jednocześnie więcej miejsca drzewom, wodzie i niebu.

Buggy, Modystka na Pont des Arts, Wyścigi w Longchamp, finisz przy słupku, Victoria, Brzegi Sekwany.

Wiatr, Park Monceau, Pawilon klubu kolarskiego w Lasku Bulońskim, Lasek Buloński, Wzdłuż Sekwany.

Salony, gry, prasa i instytucje

Béraud przygląda się również wnętrzom, w których spotykają się artyści, dziennikarze, studenci i członkowie paryskiego społeczeństwa. Tytuły prowadzą od prywatnego kręgu do redakcji gazety, a następnie do miejsc nauki i wydarzeń publicznych.

Marsylianka, Sala redakcyjna „Journal des débats”, Wymarzony „Figaro”, Sala egzaminu doktorskiego, Wyjście z liceum Condorcet.

Wyjście z konserwatorium, Partia bilarda, Salon hrabiny Potockiej, Przyjęcie, Gracze w tryktraka.

Portrety i nazwane postacie

Katalog nie ogranicza się do scen zbiorowych. Portrety przedstawiają dziecko, ludzi pióra, kolekcjonerów i inne osobistości, tworząc bardziej bezpośredni kontrapunkt dla widoków Paryża.

Portret Jacques’a Blumenthala w wieku trzech lat, Portret sir Campbella Clarke’a, Portret Ernesta Renana 1823-1892 filozofa, Portret Alfreda Auguste’a Frédérica Victora Labatta de Lamberta.

Portret Reine Bourdais, Portret Jeana-Jacques’a Weissa 1827-1891, redaktora dziennika Journal des débats, Portret Edmonda Taigny’ego 1828-1906, historyka i kolekcjonera.

Motywy religijne i obserwacja społeczeństwa

Niektóre dzieła kierują uwagę ku modlitwie i wyjściu z nabożeństwa. Nadal należą do malarstwa życia współczesnego: gesty, stroje i kontekst społeczny pozostają w centrum kompozycji.

Modlitwa, Kobieta modląca się.

Po nabożeństwie w kościele Świętej Trójcy, Boże Narodzenie 1890.

Jak wybrać reprodukcję Jeana Bérauda

W przypadku zestawu skupionego na paryskiej architekturze połączcie Łuk Triumfalny, plac Zgody, Operę i wielkie bulwary. Kawiarnie, teatry i salony sprawdzą się w bardziej narracyjnej kompozycji. Portrety i pojedyncze postacie tworzą bardziej kameralną aranżację, natomiast Sekwana, parki i Lasek Buloński otwierają kompozycję.

• Monumentalny Paryż: wybierzcie plac, most i fasadę teatru.
• Życie bulwarów: połączcie scenę deszczową, nocny widok i spacer.
• Paryżanki: zestawcie postać w ruchu, scenę w kawiarni i wyjście z przedstawienia.
• Życie społeczne: połączcie salon, grę i scenę związaną z prasą.

Każda karta produktu zawiera informacje o rzeczywiście oferowanych podłożach, wymiarach i opcjach. Najpierw wybierzcie podłoże, a następnie format, aby wyświetlić dostępne warianty i ich cenę.

Najczęściej zadawane pytania dotyczące Jeana Bérauda

Jakie tematy malował Jean Béraud?

Jest przede wszystkim kojarzony z ulicami, bulwarami, kawiarniami, teatrami, salonami i spacerami po Paryżu. Katalog obejmuje również portrety, sceny religijne i kilka motywów plenerowych.

Dlaczego uważa się go za kronikarza Paryża?

Jego dzieła łączą rozpoznawalne miejsca z obserwowanymi zachowaniami: ruchem ulicznym, wyjściami z przedstawień, rozmowami, pracą, rozrywką i życiem towarzyskim. Dzięki temu oferują zarówno społeczną, jak i architektoniczną interpretację miasta.

Czy Jean Béraud był impresjonistą?

Był współczesny impresjonistom, jednak jego twórczość muzea zazwyczaj opisują jako malarstwo życia nowoczesnego i paryskiego społeczeństwa, charakteryzujące się precyzyjnym rysunkiem i czytelną narracją. Lepiej nie sprowadzać go do jednej etykiety.

Gdzie przechowywane są jego dzieła?

Dzieła Jeana Bérauda znajdują się między innymi w zbiorach Musée d’Orsay, Musée Carnavalet, innych muzeów francuskich ujętych w bazie POP oraz Metropolitan Museum of Art.

Jak sprawdzić formaty i ceny?

Otwórz kartę wybranego dzieła, a następnie wybierz podłoże i wymiary. Dostępne opcje oraz odpowiadająca im cena wyświetlą się dla tej kombinacji.

Wskazówki dokumentacyjne: Musée d’Orsay, Paris Musées – Musée Carnavalet, francuskie Ministerstwo Kultury – baza POP oraz Metropolitan Museum of Art.