Wydruki artystyczne obrazów
Jean Jules Linden

Ta kolekcja obejmuje reprodukcje tablic botanicznych związanych z publikacjami kierowanymi lub redagowanymi przez Jeana Jules’a Lindena (1817–1898). Cattleya, Vanda, Phalaenopsis, Dendrobium, Odontoglossum i wiele innych rodzajów storczyków przedstawiono z dużą dbałością o szczegóły kwiatów, liści oraz cech charakterystycznych każdej rośliny.

Podróżnik, botanik i hodowca roślin

Urodzony w Luksemburgu w 1817 roku Jean Jules Linden studiował nauki przyrodnicze w Brukseli. Od 1835 roku uczestniczył jako botanik w ekspedycji zorganizowanej przez rząd belgijski do Brazylii, wraz z Nicolasem Funckiem i Augustem Ghiesbreghtem. Kolejne podróże prowadziły go na Kubę, do Meksyku, Ameryki Środkowej i Kolumbii.

Celem tych misji było pozyskiwanie roślin, nasion i okazów dla instytucji naukowych oraz ogrodniczych. Linden stał się następnie ważną postacią w dziedzinie uprawy i popularyzacji egzotycznych roślin w Belgii, szczególnie specjalizując się w storczykach.

Lindenia — zbiorowa ikonografia storczyków

Lindenia: Iconographie des orchidées ukazywała się od 1885 roku pod kierownictwem J. Lindena. Jej redaktorami naczelnymi byli Lucien Linden i Émile Rodigas, a w pracach uczestniczyli także specjaliści z tej dziedziny. Biodiversity Heritage Library odnotowuje 813 tablic chromolitografowanych przez P. de Pannemaekera, J.-L. Goffarta, S. de Leeuwa i G. Severeynsa.

Ta organizacja wydawnicza ma istotne znaczenie: tablice zebrano tutaj pod nazwiskiem Jeana Jules’a Lindena, ponieważ kierował on publikacją, jednak powstały one dzięki wspólnej pracy botaników, redaktorów, rysowników i litografów. Kolekcja pozwala zatem uniknąć automatycznego przypisywania każdej ilustracji Lindenowi jako jej jedynemu twórcy.

Pescatorea i popularyzacja storczyków

Opublikowana w Brukseli w 1860 roku Pescatorea: Iconographie des orchidées jest związana z Lindenem oraz współpracą Jules’a-Émile’a Planchona, Heinricha Gustava Reichenbacha i G. Lüddemanna. Dzieło przyczyniło się do upowszechniania wiedzy botanicznej i ogrodniczej w czasach, gdy tropikalne storczyki budziły w Europie ogromne zainteresowanie.

Nazwy drukowane na tych tablicach odzwierciedlają nomenklaturę obowiązującą w ich epoce. Niektóre określenia, pisownia lub klasyfikacje mogły się od czasu publikacji zmienić; ich znaczenie jest więc jednocześnie botaniczne, graficzne i historyczne.

Cattleya — okazałe formy i kontrastowe kolory

Cattleya zajmują ważne miejsce w katalogu. Cattleya trianae ukazuje charakterystyczną budowę kwiatu i jego dobrze rozwiniętą warżkę. Cattleya maxima pozwala porównać inną sylwetkę oraz odmienny rozkład kolorów.

Przedstawiono również kilka historycznych odmian. Doskonale nadają się do stworzenia dekoracyjnej serii opartej na jednym rodzaju, z wariacjami odcieni różu, purpury, żółci i bieli.

Vanda i Phalaenopsis

Vanda sanderiana var. labello viridi łączy okazałe kwiaty z wydłużonymi liśćmi. Vanda można zestawić z Phalaenopsis, tworząc pionową kompozycję poświęconą storczykom epifitycznym.

Phalaenopsis schilleriana i Phalaenopsis sanderiana przedstawiają dwa warianty w obrębie tego rodzaju. Izolowane ujęcie na jasnym tle ułatwia dostrzeżenie różnic w budowie płatków, warżki i pokroju roślin.

Odontoglossum, Masdevallia i storczyki andyjskie

W kolekcji licznie reprezentowane są Odontoglossum — o kwiatach cętkowanych, prążkowanych lub intensywnie kontrastowych. Odontoglossum vexillarium stanowi punkt wyjścia dla serii poświęconej gatunkom związanym z górskimi regionami tropikalnej Ameryki.

Masdevallia veitchiana wyróżnia się smukłym kształtem działek kielicha. Anguloa, Lycaste, Stanhopea i Zygopetalum pozwalają poszerzyć ten wybór o kwiatowe formy o bardzo różnej objętości.

Dendrobium, Cypripedium i różnorodność azjatycka

Dendrobium thyrsiflorum ma skupione kwiatostany, odpowiednie do pionowej kompozycji. Cypripedium callosum uwydatnia warżkę w kształcie pantofelka — motyw natychmiast rozpoznawalny.

Aerides, Calanthe, Coelogyne, Cymbidium i Phalaenopsis uzupełniają tę azjatycką część kolekcji. W galerii ściennej można grupować plansze według przypuszczalnego pochodzenia geograficznego, rodzaju albo po prostu palety kolorów.

Stanhopea, Anguloa i architektura kwiatów

Stanhopea tigrina zachwyca złożonym kwiatem o kontrastowych znakach, podczas gdy Anguloa ruckeri var. media ma bardziej zamkniętą formę. Zestawienie tych gatunków podkreśla różnorodność morfologiczną rodziny storczykowatych.

Wybór planszy botanicznej

Pionową planszę można wyeksponować samodzielnie w wąskiej przestrzeni. W przypadku większego zestawu wybierz od trzech do sześciu obrazów tego samego rodzaju albo połącz kilka sylwetek wspólną paletą kolorów. Jasne tła ułatwiają zestawienie z naturalnym drewnem, czernią, bielą lub roślinnymi odcieniami.

W wariancie plakatu wydruk jest wykonywany na papierze 140 g, w jakości HD przy 150 DPI, aby zachować wyraźne detale i czytelne kolory zarówno z bliska, jak i z daleka. Wymiary, płótno i opcje oprawy różnią się w zależności od planszy, formatu i przeznaczenia. Karta produktu wskazuje rzeczywiście dostępne warianty.

Odkryj powiązane kolekcje

Poznaj także botaniczne plakaty vintage, vintage'owe plakaty roślin lub ilustracje botaniczne Pierre’a-Josepha Redoutégo.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Jean Jules Linden narysował wszystkie te plansze?

Nie. Są one związane z publikacjami, którymi kierował lub które redagował, jednak przy ich tworzeniu pracowali również autorzy tekstów, botanicy, rysownicy i litografowie.

Czy nazwy botaniczne są zawsze aktualne?

Niekoniecznie. Tytuły zachowują historyczne nazewnictwo, które może różnić się od obecnych klasyfikacji botanicznych.

Jak sprawdzić dostępne formaty?

Otwórz kartę planszy, a następnie wybierz podłoże i wymiary. Cena i warianty wyświetlają się w zależności od rzeczywiście oferowanych opcji.